P I T T I G

De hele film of documentaire ‘Koyaanisqatsi’ is op internet gezet!

Hypnotiserend, meditatief, filosofisch, new age, dramatisch, beschouwend, kritisch, milieubewust, spiegelend – hoe moet je deze film precies omschrijven? Sommigen zullen misschien andere woorden als ’saai’, ‘sloom’ of ‘te diepzinnig’ of gewoon ‘te langzaam voor onze tijd’ gebruiken. Hoe dan ook, deze film is een monument in de geschiedenis van de film.

Aan de hand van profetieën uit de Hopi – indianen cultuur wordt de aarde en alles daarop bekeken vanuit de lucht, vanaf de grond, in slowmotion of juist versneld. Hierdoor gaan allerlei elementen van de aarde er ineens anders uit zien. Je legt verbanden die je eerst niet zag.

Wikipedia zegt:

In the Hopi language, the word Koyaanisqatsi means ‘crazy life, life in turmoil, life out of balance, life disintegrating, a state of life that calls for another way of living’, and the film implies that modern humanity is living in such a way. The film is the first in the Qatsi trilogy of films: it is followed by Powaqqatsi (1988) and Naqoyqatsi (2002). The trilogy depicts different aspects of the relationship between humans, nature, and technology. Koyaanisqatsi is the best known of the trilogy and is considered a cult film.

Enkele reacties op YouTube:

“G. Reggio and Phylip Glass created one of the masterpieces of all times. The sad part of the story is that what they portray in the film, the abrupt and unavoidable fall of our civilitation, is today much closer than it was in 1980, and will occur during this century. It’s not a wild prophecy, it’s just applying mathematics to our social and economic development vs resources available. The final scene of the film (this video) can’t be more defining of what is to come soon.”

“to me it’s the journey and the inevitable fall. the loss of control, or maybe just the illusion of being in control. best scene in the movie. beautiful.”

Wat heeft deze film mij gedaan? Wat heb ik er aan overgehouden?

• Ik ben met andere ogen naar de wereld gaan kijken. Het geeft een heel ander perspectief op onze wereld
• Wij mensen horen bij elkaar.
• We hebben de aarde getekend (bekrast?) met onze wegen, fabrieken en gebouwen.
• Ons leven is een stroom.
• Wolken en water, zand en bergen, mensen en mieren, steden en computerchips — ze lijken eigenlijk erg op elkaar als je de beelden vergroot, verkleind, versneld of vertraagd.
• De drukte van de stad is een mierenhoop… of gewoon gekte en razernij.
• Het kan heel goed mis gaan.

Maar de film geeft me ook gewoon een tijd van rust en bezinning. En het is een mooi beeld van het leven in Amerika in de 70′er en begin 80′er jaren.

Zie ook mijn top 10 films – juni 2009

Een oude man aan de piano blikt terug op zijn leven.

Een animatievideo van Aniboom met de schitterende, emotionele muziek van Yann Tiersen – oorspronkeliijk uit de film Amelie.

Een indrukwekkend portret van het dagelijkse leven van de muzikanten van het Symfonie Orkest van Kinshase, Congo, en hun uitvoering van de Carmina Burana. Een heel ander verhaal dan die van de Westerse Symfonie Orkesten!

Bijzonder om te horen wat de klassieke muziek voor hen betekent.

        Buttprints in the Sand

 

One night I had a wondrous dream,
One set of footprints there was seen,
The footprints of my precious Lord,
But mine were not along the shore.

But then some strange prints did appear,
And I asked the Lord, “What have we here?
Those prints are large and round and neat,
O Lord, they’re too big for my feet.”

“My child,” He said in somber tones,
“For miles I carried you along.
I challenged you to walk in faith,
But you refused and made me wait.

You disobeyed, you would not grow,
The walk of faith, you would not know,
So I got tired, I got fed up,
And there I dropped you on your butt.

Because in life, there comes a time,
When one must fight, and one must climb,
When one must rise and take a stand!
…or leave their butt prints in the sand.”

– author unknown

Met kleine aanpassingen overgenomen van de site Greater Things.

If people base their identity on identifying with authority, freedom causes anxiety. They must then conceal the victim in themselves by resorting to violence against others.

— — — Arno Gruen

De onderstaande fanmade video van het nummer ‘Only Time Will Tell’ van Mike Oldfield bevat veel beelden van sterrenstelsels die in een eerdere post ‘wat ik denk bij foto’s uit het heelal’ zijn genoemd, inclusief  spectaculaire bewegende beelden van V838 Monocerotis waarvan in de vorige post alleen één foto is opgenomen. Op YouTube zijn nog meer video’s met prachtige beelden van het universum te zien.

Annie Lennox in een interview door Charlie Rose.

Na de geboorte van haar kinderen ging ze zich steeds meer voor de wereld inzetten, zo verteld ze in een interview voor de BBC radio die in mei 2008 werd uitgezonden. Daarin moest ze bij de volgende onderwerpen haar favoriet noemen:

Record: Aretha Franklin: I Say A Little Prayer
Book: Power Of Now by Eckhart Tolle
Luxury: Suncream

Een quote van Annie Lennox:

“I need to find meaning in my life to make me happy; and that’s been an ongoing struggle.”

Ik had al een lijstje gemaakt met mijn top 100 aan films. Daarin heb ik al een behoorlijke keuze gemaakt uit alle films die ik ooit gezien heb, maar een top 10 is wel wat spannender. Welke 10 films zijn voor mij de top? Welke doen er echt toe ?

En een belangrijke toevoeging: waarom zitten ze in mijn top 10 ?

1. The Lord of the Rings – trilogy

Mag ik smokkelen door drie films bij elkaar te gooien? Het boek van J.R.R. Tolkien las ik 20 jaar geleden en dat maakte al enorme indruk. Wat een doordachte fantasiewereld. Er zit zoveel in: vriendschap, strijd tussen goed en kwaad, de aantrekkingskracht van macht, de strijd om het bestaan, de gang van de geschiedenis, solidariteit, etc.

Ik had ook al de tekenfilmversie door Ralph Bakshi (uit 1978) van een deel van het boek gezien en de muziek van Johan de Meij beluisterd. En toen verscheen het eerste deel van de film van regisseur Peter Jackson. Ik was erg benieuwd en het viel niet tegen. Heel anders dan ik het me had voorgesteld, maar het voelde niet vreemd. Een geweldige film.

De verfilming van Tolkien’s boek The Hobbit zal in 2010 verschijnen. Ik kan niet wachten!

2. Into the Wild

Hier ook weer het boek van Jon Krakauer voorafgaand aan de film gelezen. En weer werd ik niet teleurgesteld. Boek en film sluiten goed bij elkaar aan en verhelderen elkaar. Het boek is ook na het zien van de film nog meer dan de moeite waard en na het lezen van het boek is de film een aanrader. Een jongen op de vlucht voor familie, de maatschappij, zichzelf en daarbij lak heeft aan de grote krachten in onze samenleving: geld, macht, sex. Christopher McCandless is een seculiere reizende monnik die in boeken, natuur en soms medemensen prachtige dingen ontdekt. Ontroerend mooi worden mensen die Chris op zijn weg tegenkomt neergezet. Aan de ene kant is het een aanklacht tegen de mensheid, aan de andere kant krijg je een prachtige kant van de mensheid te zien. Vooral dat laatste is overheersend.

Ik vind het ook bijzonder dat de familie zowel aan het boek als de film hebben meegewerkt en dat getuigt van veel moed, openheid en eerlijkheid. De filmmuziek is ook geweldig mooi! Zie mijn blog ‘Muziek met Pit’ onder Eddie Vedder. Zie mijn blog ‘Boeken met Pit’ voor een bespreking van het boek van Krakauer.

3. Munich

Deze film van Steven Spielberg begint met de aanvallen op Joodse sporters tijdens de Olympische Spelen van 1972. Vervolgens wordt een Israëlische geheime actie gevolgd om wraak te nemen. De film is een onhutsend en ontmaskerend beeld van terreur en anti-terreur. Een diep-psychologisch inzicht in mensen, angsten, wraak, haat en de gevolgen daarvan.

Vooral de slotscene is heel indrukwekkend. Op een bijzonder subtiele wijze wordt er een link gelegd naar de actualiteit. De film is niet zonder controverse, want niet iedereen wil geloven dat Israel achter de aanslagen op de terroristen zat. Maar Spielberg – zelf een Jood – deinst er niet voor terug.

4. The Killing Fields

Mocht je na Into the Wild enig vertrouwen in de mensheid hebben gekregen, dan ontneemt deze film je dat meteen weer. De Amerikaanse bommenwerpers die tijdens de Vietnam oorlog per ongeluk bommen op stadswijken in Cambodja lieten vallen, de schrik en gruwel van bomaanslagen en vooral de atheïstisch-communistische revolutie van de Rode Khmer laten zien waar wij mensen toe in staat zijn. Tijdens de communistische revolutie wilde de dictator Pol Pot dat Cambodja terug zou keren naar wat hij ’het jaar 0′ noemde - terug naar een boerencultuur. Honderdduizenden mensen van het eigen volk werden afgemaakt omdat ze een bril droegen, geen eelt op de handen hadden of bekend stonden als intellectuelen of westers georiënteerd.

De film volgt een Amerikaanse journalist en zijn Cambodjaanse medewerker. Hun vriendschap door deze verschrikkelijke tijden heen is ontroerend. Veel beelden zijn gruwelijk, maar laten nog niet half zien wat er echt gebeurd is. Geen leuke film, maar het doet je ogen wel open voor het lijden in deze wereld en dat van de Cambodjanen in het bijzonder. De filmmuziek van Mike Oldfield is prachtig.

Dat deze film mij zo aangrijpt zal ook wel te maken hebben met mijn verblijf in Laos (buurland van Cambodja) waar soortgelijke gebeurtenissen plaatsvonden – alleen niet zo grootschalig. De hele sfeer van de film brengt veel herinneringen boven. Ook is het ‘hotel van Phnom Phen’ uit de film een hotel die mij uit verblijven in Hua Hin (Thailand) bekend is. Het vroegere Railway Hotel – nu Sofitel Central – in Hua Hin werd namelijk gebruikt voor de filmopnamen. Deze persoonlijke binding kleurt misschien mijn oordeel, maar de film blijft volgens mij desondanks overeind.

5. The Mission

In het Zuid Amerika van de 17e en 18e eeuw werkten verschillende Katholieke orden onder de Indiaanse volken om hen het evangelie te vertellen, ’beschaving’ bij te brengen en hen te beschermen tegen slavernij. Vooral de Jezuïeten hadden veel succes met hun werk onder de Guaraní Indianen. Omstreeks 1752 werd er een verdrag tussen de Kerk en de Spaanse kroon gesloten en moesten de orden stoppen met hun werk. De indianen waren toch geen volwaardige mensen en de slavernij bracht veel geld op. De Guaraní en de Jezuïeten legden zich niet bij dit besluit neer en ontketenden een kortdurende rebellie.

De film ‘The Mission’ gebruikt deze gegevens voor een film over economische belangen en machtsstrijd in de kerk. Twee monniken met een hele verschillende achtergrond (de één is een bekeerde slavendrijver) komen op voor de Guaraní en pakken de strijd aan — elk op hun eigen manier. De film is alleen al de moeite meer dan waard vanwege de ongekend mooie filmmuziek van Ennio Morricone.

6. Naked Gun trilogy

Hoeveel absurdisme en humor kun je in een (of eigenlijk drie) films stoppen? Allerlei andere films worden op de hak genomen. Er gebeurt in bijna elke scene heel veel tegelijk: je moet op de achtergrond letten, op de voorgrond, op de tekst. En je moet je films kennen om alle grappen te snappen en te zien. Allerlei uitspraken worden letterlijk opgevat of verdraaid, er zijn vele subtiele hints en niet zo subtiele verwijzingen en de film staat bol van de clichés die vervolgens weer keihard onderuit gehaald worden. Je wordt ook continu op het verkeerde been gezet. Dit genre heeft wel iets weg van het cabaret van Herman Finkers.

Volgens een andere komiek Rowan Atkinson lag je alleen maar om datgene waar je bang voor bent. Als je bang bent voor het absurde in het leven, dan kun je hier beslist erg lachen! Topkwaliteit aan humor.

7. Plains, Tranes and Automobiles

Twee grote komieken, John Candy (in zijn laatste grote film, voordat hij plotseling op 43 jarige leeftijd overleed) en Steve Martin, spelen de hoofdrol in deze film. Ze zijn aan elkaar overgeleverd als ze vlak voor Thanksgiving (samen met Kerst dé Amerikaanse feestdag om bij je familie te zijn) per vliegtuig naar huis willen, maar alle vluchten vanwege het slechte weer geannuleerd worden. Noodgedwongen reizen ze samen – of komen elkaar onderweg telkens weer tegen.

De zure en gestresste advertentieman Neal Page (Martin) en de goedlachse verkoper Del Griffith (Candy) zijn een uitzonderlijk duo. De film is geweldig in z’n humor en menselijkheid. Ik heb zelden een humoristische film gezien die je zo bij de goede en belangrijke dingen in het leven bepaald. Een klassieker.

8. Koyaanisqatsi

Deze film is niet voor iedereen. Het is eigenlijk een videoclip van anderhalf uur op muziek van minimal componist Philip Glass. Bijna zonder gesproken tekst zien we alleen beelden in verschillende snelheden en vanuit verschillende hoeken langskomen. Langzaam vertellen ze het verhaal van oude profetieën uit de Indiaanse Hopi-cultuur die in onze moderne maatschappij bewaarheid lijken te worden. Hypnotiserend, meditatief, vernieuwend – zo is deze film. Als je stil kunt zitten, van nadenken houdt en niet bang bent voor moderne klassieke muziek is dit beslist een aanrader. Het heeft mijn kijk op de wereld veranderd.

Er zijn ook twee vervolgfilms verschenen: Powaqqatsi en Naqoyqatsi.

Zie ook mijn bericht over deze film ‘Ons leven is uit balans – Koyaanisqatsi‘.

9. The Truman Show

Jim Carrey speelt hier een uitzonderlijke rol als hoofdrolspeler van een tv-serie waarbij hij zelf niet weet dat hij de hoofdrolspeler is. Van zijn jongste jaren af is alles zo opgezet dat hij een eiland bij de kust van Amerika niet zal verlaten. Het eiland is eigenlijk één grote filmset. Hij groeit op temidden van acteurs, van wie hij niet weet dat het acteurs zijn.

Haarfijn brengt deze film de moderne televisiewereld, het verschil tussen schijn en werkelijkheid, de machtsmisbruik en de grenzen daarvan in beeld. De ontroerende beelden en de prachtige muziek van Philip Glass maken deze film tot een juweel.

Je zou naar aanleiding van deze film ook een goed gesprek over godsbeelden kunnen houden. Iets of Iemand die alles onder controle houdt en je doet spelen in een aards theater? Hmmm.

10. O Brother, Where Art Thou?

De gebroeders Coen hebben hier een tragisch-komisch film van formaat afgeleverd. De Odyssee – het klassieke Griekse verhaal van de schrijver Homerus - wordt overgezet naar de Verenigde Staten en wel het Mississippi van rond 1920. Drie gevangen ontsnappen en gaan op zoek naar een schat. Ze komen tijdens hun zoektocht allerlei moeilijkheden en verleidingen tegen die ontleend zijn aan Homerus’ werk en daarmee beleven ze de hoogten en diepten van die periode in Amerika. Geloof, slavernij, muziek, racisme, ijdelheid, geldzucht, relationele problemen, politieke propaganda, roem, straf – de film zit boordevol thema’s en onderwerpen.

Waarom is deze film een genot voor mijn oog en oor?

»  George Clooney schittert in zijn rol. Met de acteurs Tim Blake Nelson en John Turturro vormt hij een geweldig trio ;
»  de bluegrass- en hillbillymuziek is aanstekelijk (won een Grammy Award) ; 
»  de komische wendingen ;
»  subtiele verwijzingen ;
»  ijzersterke teksten ;
»  de mooie – en passende – kleuren waaruit de beelden zijn opgemaakt ;
»  prachtige locaties ;
»  de bijzondere figuren in de film: een blinde voorspeller, de duivel die zielen koopt voor muziektalent en roem, de Baptisten die een doopdienst houden, de bedreiging van kwaad in vele gedaanten (bankrover, ‘cycloop’ – eenoog, een boevenjagende sheriff als ‘de duivel’, Ku Klux Klan, etc), de Sirenen en dan natuurlijk de vrouw van Ulysses Everett McGillen, die alles uiteindelijk terugbrengt tot aardse proporties…

• Castaway met Tom Hanks in een schitterende rol, bijzonder verhaal en een boeiende film die eigenlijk alleen over een man op een onbewoond eiland gaat. Een prestatie van formaat.
• De tv-serie Into the West voldoet niet helemaal aan de categorie “film”, maar de zes delen zijn eigenlijk stuk voor stuk films van formaat. Twee families – de één blank, de ander Indiaan – worden gevolgd tijdens een lange periode van de trek naar het Wilde Westen tot aan de treinverbinding tussen de Oost- en Westkust. De Indiaanse cultuur, de tragiek van culturele misverstanden, de blanke (Westerse)  culturele en religieuze hoogmoed komen allemaal pijnlijk aan bod. Maar tegelijkertijd krijgen we een bijzonder inkijk in het leven en de religie van de Indianen en in de durf en ontberingen van de blanke pioniers. Beslist een aanrader.
• Een BBC-film Space Odyssey (twee delen) die gaat over een bemande reis in de nabije toekomst naar de planeten van ons zonnestelsel. Bijzonder verfilmd, sterk verhaal, unieke beelden.

Vergelijk ook de top 250 van IMDb (Internet Movie Database) – gebruikers.

Het was wel even apart toen ik bedacht hoeveel films ik al gezien heb. Ik kan moeiteloos een top 100 eruit samenstellen en dan zijn er nog zoveel films die ik wel gezien heb (soms zelfs vele keren), maar de top 100 niet halen…

De Afrikaanse gedichten of gedichten over Zuid Afrika zijn verhuisd naar een eigen blog: “wag ‘n bietjie | wacht even“. Ik hoop daarmee voor de bezoekers duidelijker te maken waar mijn verschillende blogs over gaan en tegelijkertijd de blog Pittig wat minder te belasten met allerlei onderwerpen.

President Obama hield in de Universiteit van Caïro (Egypte) een belangwekkende toespraak over de relatie tussen de Verenigde Staten van Amerika en Moslims wereldwijd.

Microcosmos – een bekroonde documentaire over insecten – is erg boeiend – echt waar! Het zal je anders doen kijken naar die beestjes waar je dagelijks aan voorbij loopt.

Vergelijk ook deze beroemde en diepzinnige woorden van William Blake uit zijn gedicht Auguries of Innocence.

Een interview met Rob Bell, de voorganger van Mars Hill, auteur van Velvet Elvis, een leider binnen de Emerging Church beweging en maker van ’nooma’ filmpjes.

Een indrukwekkende, historische toespraak aan het einde van de verkiezingsdag op 4 november 2008. Hier is de volledige toespraak. Ik heb er met ontroering en bewondering naar gekeken.

Hier zijn een paar documentaires die op verschillende manieren indruk op me hebben gemaakt:

Liberia: An Uncivil War (2004)

Deze documentaire zag ik voor het eerst ‘s avonds laat op tv en het maakte een verpletterende indruk. Het is een eerstehandse blik in de Liberiaanse burgeroorlog. Ik stond versteld van de Westerse onverschilligheid en vooral van het geweld dat volkomen willekeurig en zinloos is.

Engelse samenvatting: While Jonathan Stack filmed in Monrovia capturing the last months of President Charles Taylor’s regime, James Brabazon traveled with the LURD rebel army as they marched on the capital city. The filmmakers gained extraordinary access to both sides in the conflict and the film gives a palpable sense of life in a war zone.

Kijk op de pagina video – politiek voor een van de delen van deze documentaire. Deze documentaire staat (in 6 delen) geheel op YouTube.

Grizzly Man (2005)

“In Nature there are boundaries. One man spent the last 13 years of his life crossing them.”

Een bijzondere documentaire vanwege de prachtige natuurbeelden en de bijzondere stap van de grizzlybeer expert Timothy Treadwell om tussen de beren te gaan leven. Die keuze heeft een gruwelijke dood tot gevolg.

Het is een ontroerende, tragische documentaire van iemand die andere wegen gaat dan de massa en zijn leven geeft voor dat waar hij in gelooft.

Long Way Down (2007)

Ewan McGregor en Charley Boorman gaan op hun motorfietsen van John O’Groats, een plaats in het uiterste noorden van Groot Brittanië, naar het zuidelijkste puntje van Afrika – Kaap de Goede Hoop in Zuid Afrika. Het is een reis die niet zonder gevaar, strijd en tegenslagen is. Maar er zijn ook ontmoetingen met bijzondere mensen, beelden van schitterende natuur, gastvrijheid van hele arme mensen en de vriendschap. 

Alles bij elkaar is het een bijzondere documentaire. Dit reisverslag is in zes delen van elk iets meer dan een uur.

Microcosmos (1997)

Een film met insekten in de hoofdrol! Geen Disney-Pixar insecten, maar echte insekten. Ze zijn van zo dichtbij gefilmd dat je hun leven ‘meemaakt’: wakker worden, eten, liefhebben en vechten. Je ziet een regenbui met regendruppels die voor een tor als bominslagen zijn en rupsen die ritsen als zaten ze in een file.

Deze documentaire heeft vele prijzen gewonnen en is fascinerend en ontspannend. Het deed mij met niieuwe ogen kijken naar de natuur waar ik dagelijks aan voorbij loop. Geweldig! Een aanrader.

Op Googlevideo is de volledige documentaire (niet in DVD kwaliteit!) te bekijken. Zie de embedded video op de pagina Video – Mooi en ontroerend.

No Direction Home – Bob Dylan (2005)

“Songwriter – Rocker – Rebel – Legend”

Een boeiende film van de beroemde filmregisseur Martin Scorcese over de eerste jaren van Bob Dylan’s levensreis: van zijn roots in Minnesota, via zijn begintijd in de koffiehuizen van Greenwich Village tot aan zijn tumulteuze doorbraak als popster in 1966.

We zien Dylan die zijn eigen weg gaat in een omgeving van folkmuziek met al haar idealisme en de tijd van de hippies. Hij blijkt een dichter pur sang te zijn. Zijn contacten met Joan Baez en veel folk-musici krijgen hun verdiende aandacht. Veel concertbeelden, unieke fragmenten en de medewerking van de grootmeester zelf maken het zeer boeiend. Dylan’s commentaar en terugblik zijn het kijken al meer dan waard.

Bijzonder om te zien hoe hij toen reageerde op vragen tijdens persconferenties: scherp en mysterieus. Apart ook om te zien hoe hij werd uitgejouwd door delen van zijn publiek, toen hij overstapte van acoustische naar elektrische muziekinstrumenten…

Deze documentaire schetst een beeld van een heel andere tijd – ook al is het nog maar 50 jaar geleden.

Celebrating Bird – The Triumph of Charlie Parker (1987)

Documentaire over de legendarische jazzsaxofonist Charlie Parker. De documentaire schetst een sfeervol beeld van het Amerika van zijn tijd (1920-1955). De donkere commentaarstem draagt zeker aan het jazz gevoel bij, zonder overheersend te zijn. De film geeft ruim aandacht aan zijn groot talent, de moeilijke omstandigheden waarin hij leefde, zijn verslavingen en zijn vroege dood. En veel van zijn prachtige jazz-vertolkingen zijn te bewonderen en te beluisteren in uniek beeldmateriaal.

‘The Bird’, zoals hij ook genoemd werd, is bepalend geweest voor de overgang van traditionele jazz naar moderne jazz en hij wordt als één van de uitvinders van de bebop-stroming in de jazz beschouwd. Als je van Jazz houdt is deze documentaire een aanrader.

Rowan Atkinson – Laughing Matters (2003)

Erg grappig én leerzaam. De ultieme infotainment documentaire. Rowan Atkinson spreekt als een soort “professor in de humor” over komedies, humor en grappen aan de hand van beelden uit allerlei bronnen: Pink Panther, Monty Python, Charlie Chaplin, The Young Ones etc. etc. En hij beeld zelf op hilarische wijze allerlei technieken en methoden achter humor uit. 

Kijk op de pagina Video – Grappig en scherp voor het eerste deel van deze documentaire die op YouTube staat.

Mijn top 100 aan films. Niet van horen zeggen, maar echt zelf bekeken. Niet per sé in deze volgorde, maar de besten staan wel hogerop.

1. • 1. Into the Wild
     2. The Fellowship of the Ring – The Lord of the Rings 1
     3. The Two Towers – The Lord of the Rings 2
     4. The Return of the King – The Lord of the Rings 3
     5. The Mission
     6. The Killing Fields
     7. Munich
     8. Koyaanisqatsi
     9. Castaway
     10. O Brother, Where Art Thou?
     11. The Purple Rose of Caïro
     12. Trading Places
     13. Planes, Trains and Automobiles
     14. Rat Race
     15. Into the West (tv- film-serie)
     16. The Three Burials of Melquiades Estrada
     17. Naked Gun
     18. Naked Gun 2 1/2
     19. Naked Gun 33 1/3
     20. The Gods Must Be Crazy
     21. Gandhi
     22. Schindler’s List
     23. The Lion of the Desert
     24. Awakenings
     25. Powaqqatsi
     26. Memphis Belle
     27. The Right Stuff
     28. A Passage to India
     29. The Fabulous Baker Boys
     30. The Other Side of Sunday
     31. Sense and Sensibility
     32. Dances with Wolves
     33. Waterworld
     34. Amadeus
     35. Fiddler on the Roof
     36. The Sound of Music
     37. Dead Poets Society
     38. Forrest Gump
     39. Shadowlands
     40. Terms of Endearment
     41. Aliens
     42. Finding Nemo
     43. The Lion King
     44. Toy Story
     45. Toy Story 2
     46. Wall E
     47. Monsters & Co.
     48. Antz
     49. First Blood
     50. A Mighty Heart
     51. Driving Miss Daisy
     52. The Truman Show
     53. Ed tv
     54. Star Wars: A New Hope
     55. The Empire Strikes Back
     56. The Return of the Jedi
     57. Breaking the Waves
     58. Cocoon
     59. Monty Python and the Holy Grail
     60. Life of Brian
     61. Pride and Prejudice (BBC film)
     62. Notting Hill
     63. Saving Private Ryan
     64. 28 Days
     65. Crouching Tiger, Hidden Dragon
     66. Kundun
     67. Contact
     68. The Abyss
     69. Groundhog Day
     70. Bruce Almighty
     71. The Big Lebowski
     72. Blazing Saddles
     73. Thin Red Line
     74. Miss Potter
     75. Mona Lisa Smile
     76. High Fidelity
     77. Airplane
     78. Airplane II: The Sequel
     79. Hot Shots
     80. Hot Shots Part Deux
     81. Get Smart
     82. Big Fish
     83. The Negotiator
     84. Capricorn One
     85. Good Morning, Vietnam
     86. Platoon
     87. Born on the Fourth of July
     88. Full Metal Jacket
     89. The Deer Hunter
     90. Remains of the Day
     91. The Mexican
     92. Space Odyssey (BBC-film in twee delen)
     93. The Last Samurai
     94. The Straight Story
     95. Constantine
     96. The Color Purple
     97. Mongol
     98. Once Upon A Time in the West
     99. The Good, the Bad and the Ugly
     100. Jurassic Park

De volgende films heb ik nog niet gezien, maar ik vermoed dat ze allemaal kans maken op een plaats in mijn top 100 (en andere films eruit gooien…):

- Bucket List
- Das leben der Anderen
- The Motorcycle Diaries