Archive for the ‘kunst’ Category
De Ark in de Arke – een muurschildering
Met Griet Postema, Elias van der Sloot en de kunstschilder en grote drijfveer achter dit project, Joop Bouma, heb ik begin augustus een muur van het verbouwde kerkgebouw van de Protestantse Gemeente in Drachten beschilderd. Het betreft het gebouw van de wijkgemeente met de toepasselijke naam ‘De Arke’. Na drie eerdere muurschilderingen in m’n eentje was dit heel leerzaam, vooral met een goede leraar en getalenteerde kunstschilder als Joop. Het was erg leuk om te doen en gewoon gezellig. Hopelijk genieten de kinderen van de oppas er ook van…
Hieronder een paar foto’s. Ik hoop als update nog een foto toe te voegen van het muisje boven op de olifant, die ik aan het einde speciaal voor mijn kinderen geschilderd heb.
'mijn' pinguïn
Kijk, zo hoort het: geknield in de kerk! -- Joop (r) en ik bezig met de schildering die hier iets over de helft is
En een overzicht van het eindresultaat:
——————-
Tip:
- Zie ook de site van Joop Bouma: Kwartziet
Caleb Miles Modern Art Swirls
En ze leefden nog lang en ongelukkig
De fotograaf en kunstenares Dina Goldstein heeft een aantal schitterende foto’s gemaakt voor haar ’Project Fallen Princesses‘ oftewel ’gevallen prinsessen’. Nu niet het standaard einde van ‘lang en gelukkig’, maar een meer realistische kijk op het leven. Ze noemt als inspiratiebronnen voor dit project:
- haar kinderen, die zich erg voor Disney prinsessen interesseerden,
- de problemen waar vrouwen in deze tijd tegen aan lopen en
- de originele sprookjes van de broers Grimm, die veel onheilspellender, donkerder en gruwelijker zijn dan hun Disney-versie.
Ik heb uit de serie drie foto’s gekozen die mij het meest aanspreken.
Sneeuwwitje - het realistische einde
Rapunzel II - ook prinsessen kunnen ziek worden.
Belle en het Beest Botox
Geweldige kunstwerken van in scene gezette foto’s! Tja, soms is het wel goed om sprookjes wat in perspectief te zetten. En inderdaad, de originele sprookjes van Grimm zijn soms echt eng en gruwelijk en geven daarmee meer ruimte aan de donkere kanten van het leven.
Maar vergelijk ook een andere kant van sprookjes, namelijk als aansporing om je in te zetten voor het goede. Zie bijvoorbeeld mijn bericht ‘Ik hoor Michael Jackson’s stem‘ waarin ik in ga op de sprookjeswereld uit zijn videoclips.
Dit vertelt Dina Goldstein over haar Gevallen Prinsessen-serie.
These works place Fairy Tale characters in modern day scenarios. In all of the images the Princess is placed in an environment that articulates her conflict. The ‘…happily ever after’ is replaced with a realistic outcome and addresses current issues.
The project was inspired by my observation of three-year-old girls, who were developing an interest in Disney’s Fairy tales. As a new mother I have been able to get a close up look at the phenomenon of young girls fascinated with Princesses and their desire to dress up like them. The Disney versions almost always have sad beginning, with an overbearing female villain, and the end is predictably a happy one. The Prince usually saves the day and makes the victimized young beauty into a Princess.
As a young girl, growing up abroad, I was not exposed to Fairy tales. These new discoveries lead to my fascination with the origins of Fairy tales. I explored the original brothers Grimm’s stories and found that they have very dark and sometimes gruesome aspects, many of which were changed by Disney. I began to imagine Disney’s perfect Princesses juxtaposed with real issues that were affecting women around me, such as illness, addiction and self-image issues.
Ons leven is uit balans – Koyaanisqatsi
De hele film of documentaire ‘Koyaanisqatsi’ is op internet gezet!
Hypnotiserend, meditatief, filosofisch, new age, dramatisch, beschouwend, kritisch, milieubewust, spiegelend – hoe moet je deze film precies omschrijven? Sommigen zullen misschien andere woorden als ’saai’, ‘sloom’ of ‘te diepzinnig’ of gewoon ‘te langzaam voor onze tijd’ gebruiken. Hoe dan ook, deze film is een monument in de geschiedenis van de film.
Aan de hand van profetieën uit de Hopi – indianen cultuur wordt de aarde en alles daarop bekeken vanuit de lucht, vanaf de grond, in slowmotion of juist versneld. Hierdoor gaan allerlei elementen van de aarde er ineens anders uit zien. Je legt verbanden die je eerst niet zag.
Wikipedia zegt:
In the Hopi language, the word Koyaanisqatsi means ‘crazy life, life in turmoil, life out of balance, life disintegrating, a state of life that calls for another way of living’, and the film implies that modern humanity is living in such a way. The film is the first in the Qatsi trilogy of films: it is followed by Powaqqatsi (1988) and Naqoyqatsi (2002). The trilogy depicts different aspects of the relationship between humans, nature, and technology. Koyaanisqatsi is the best known of the trilogy and is considered a cult film.
Enkele reacties op YouTube:
“G. Reggio and Phylip Glass created one of the masterpieces of all times. The sad part of the story is that what they portray in the film, the abrupt and unavoidable fall of our civilitation, is today much closer than it was in 1980, and will occur during this century. It’s not a wild prophecy, it’s just applying mathematics to our social and economic development vs resources available. The final scene of the film (this video) can’t be more defining of what is to come soon.”
“to me it’s the journey and the inevitable fall. the loss of control, or maybe just the illusion of being in control. best scene in the movie. beautiful.”
Wat heeft deze film mij gedaan? Wat heb ik er aan overgehouden?
- Ik ben met andere ogen naar de wereld gaan kijken. Het geeft een heel ander perspectief op onze wereld
- Wij mensen horen bij elkaar.
- We hebben de aarde getekend (bekrast?) met onze wegen, fabrieken en gebouwen.
- Ons leven is een stroom.
- Wolken en water, zand en bergen, mensen en mieren, steden en computerchips — ze lijken eigenlijk erg op elkaar als je de beelden vergroot, verkleind, versneld of vertraagd.
- De drukte van de stad is een mierenhoop… of gewoon gekte en razernij.
- Het kan heel goed mis gaan.
Maar de film geeft me ook gewoon een tijd van rust en bezinning. En het is een mooi beeld van het leven in Amerika in de 70′er en begin 80′er jaren.
Zie ook mijn top 10 films – juni 2009
Rowan Atkinson – Laughing Matters
Laughing Matters – zaken die met lachen te maken hebben, maar ook: lachen doet er toe!
Rowan Atkinson laat op hilarische wijze zien hoe humor werkt aan de hand van beelden uit allerlei bronnen zoals Pink Panther, Monty Python, Charlie Chaplin, The Young Ones etc. etc. Hij beeld ook zelf allerlei technieken en methoden uit. Het is niet alleen grappig, maar geeft je ook scherpe inzichten in de mens en de psychologie. Perfecte infotainment.
Hier deel 1 van 5 die allen op YouTube te vinden zijn. Klik op het beeldscherm en je komt vanzelf bij de goede pagina van YouTube.
Handen + licht + schaduw + mooie muziek = kunst
Een paar minuten pure schoonheid.
Bouwwerken die door de wind bewegen
In een BMW reclame leerde ik Theo Jansen kennen. Zijn kunstvorm noemt hij ‘Kinetic Sculpture’. Het bestaat uit bewegende technische bouwwerken. Door het gebruik van lichte materialen maakt hij bouwwerken die door de wind bewogen worden. Fascinerend.
Wat ik denk bij foto’s uit het heelal
Een deel van de Adelaarsnevel dat in z'n geheel 70 bij 55 lichtjaren groot is. Het bevindt zich in het sterrenbeeld Slang. Deze zogenaamde 'Pilaren van de schepping' zijn een geboorteplaats van sterren.
Wat een ontdekking was het: een site met foto’s die door de ruimte-telescoop Hubble zijn genomen. Hubble draait als een satelliet rond de aarde en kan door het ontbreken van een atmosfeer in de ruimte hele scherpe afbeeldingen van verre astronomische objecten maken. En die afbeeldingen vind ik verbijsterend en fascinerend.
De afstanden en grootte van de objecten die gefotografeerd zijn doen m’n voorstellingsvermogen duizelen. Wat een enorme ruimte is er daar boven. Wat stelt de aarde eigenlijk weinig voor. Voor een materialist – kort door de bocht gedefinieerd als iemand die alleen gelooft in de materie en wat hij/zij kan zien en voelen – voor iemand met die overtuiging moeten deze foto’s toch erg schokkend zijn, stel ik me zo voor. Van alle materie in het heelal is ons melkwegstelsel maar een klein stukje en de aarde weer een miniscuul klein stukje van dat melkwegstelsel en wij mensen weer een microscopisch klein stukje op die aarde. Zijn wij mensen eigenlijk wel iets waard in zo’n onmetelijk heelal ?
Ook voor mezelf als gelovige roepen deze foto’s veel vragen op.
Waarom krijgen wij op aarde zoveel aandacht van God, terwijl er nog zo’n onmetelijke heelal buiten ons is? Is die ‘aandacht van God’, die in alle godsdiensten wordt veronderstelt, wel terecht? Zeker in het christelijk geloof waar de nadruk ligt op het sturen van Jezus – Gods Zoon – naar de aarde, dat miscroscopisch kleine stipje… Stellen we onszelf niet teveel voor alsof wij een speciaal plekje bij zo’n grote God hebben ? Zelfs in het geval dat Jezus als Gods Zoon naar deze aarde gekomen is?
Larry Norman (†2008) had daar ook al over nagedacht en zong deze regels in zijn lied ‘UFO’:
“If there’s life on other planets,
than I’m sure that He must know
and He’s been there once already
and has died to save their souls.”
Uit deze woorden spreekt een groot vertrouwen dat de manier waarop God met ons omgaat, ook geldt voor alle mogelijke andere levensvormen elders. Hoe mooi ik de zin van Larry Norman ook vind, ik heb er zo mijn twijfels bij. Hebben ze inderdaad op die andere plaatsen gezondigd? De onderliggende gedachte is namelijk: leven = zonde ? En is deze zin niet een voorbeeld van geocentrisme waarbij de aarde als middelpunt van het heelal wordt gezien? Of in ieder geval de gebeurtenissen op aarde als centraal voor het heelal? Maar zou dat echt zo zijn? Als ik naar deze foto’s kijk, weet ik het niet zo zeker.
- De Axolotl
Narwal - de eenhoorn van de zee
Dumbo Octopus
Hoeveel meer vormen van leven zouden er elders in het heelal kunnen zijn met heel ander DNA ? Misschien zijn ze voor ons wel onzichtbaar en ontastbaar? We kunnen per slot van rekening ook niet alle geluiden horen of alle kleuren zien. Dus wie weet hoe het leven elders er uit ziet.
Als ik deze foto´s uit het heelal zie, denk ik: Wat beelden we onszelf toch in dat we heel belangrijk zijn! Ik leef soms alsof de aarde om mij draait, maar dat is een groot waanidee. Deze foto’s relativeren dat heel snel.
De Sombrero sterrenstelsel in het sterrenbeeld Maagd, waarin volgens berekeningen zich een uitzonderlijk groot zwart gat moet bevinden.
En dan die wonderlijke vormen. Het is pure kunst. Abstracte schilderijen en tekeningen van hallucinaties zijn er niets bij. De werkelijkheid is meer bizar dan fictie en fantasie!
Maar wat ik er soms allemaal bij denk, uiteindelijk vind ik deze foto’s gewoon mooi om naar te kijken.
De Cat's Eye nevel - deze foto heeft bewerkingen ondergaan zodat verschillende structuren van de nevel duidelijk worden.
Op 20.000 lichtjaren van ons vandaan bevind zich, aan de buitenste rand van ons melkwegstelsel, 'V838 Monocerotis' - een enorme rode ster. Deze gaf in 2002 een sterke puls af waardoor sterrenstof rondom de ster werd verlicht.
-
Dankzij de blog van ‘Treebeard31′ ontdekte ik deze foto’s.
-
Veel meer informatie is te vinden op de site van de Hubble.
————————–
UPDATE 23 juni 2009
Zie ook de post ‘Spectaculaire beelden uit het heelal met mooie muziek’ voor een aantal – soms bewegende – beelden van de sterrenstelsels die hierboven zijn genoemd.
