P I T T I G

In het Nederlands Dagblad werd een ingezonden brief van mijn hand gepubliceerd over God en Allah, naar aanleiding van bepaalde groepen uit de PKN die reageren op het stuk ‘A Common Word’ van vele moslimleiders. Eerder had ik al op mijn blog een bericht over ‘A Common Word’ gezet: Moslims en christenen samen – A Common Word. De ingezonden brief is in zekere zin een vervolg, herhaling en uitwerking van dat artikel.

Mijn brief riep veel reacties op, vooral hele negatieve. Er kwamen veel emoties los waarbij niet op mijn stuk, maar vooral op angsten en associaties bij mijn stuk werd ingegaan… Op de site van het Nederlands Dagblad is veel rond deze discussie te vinden.

Mijn ingezonden brief verscheen bewerkt en verkort in het Nederlands Dagblad van woensdag 2 september 2009 op pagina 7 onder de rubriek ‘Vrijplaats’ en kreeg als kop van de ND redactie ‘Geen verschil tussen naam van ’Allerhoogste’ in Koran en Bijbel’.  

Hieronder de volledige tekst van mijn ingezonden brief.

~~~~~~~~~~~~~~~~

Enkele gedachten bij de gelijkschakeling van God met Allah, bij de bespreking van het moslimgeschrift ‘Een gemeenschappelijk Woord’ en de critici uit de Protestantse Kerk

In het Nederlands Dagblad staat op 26 augustus het artikel ‘Prominente PKN’ers bezorgd over islamdialoog’ waarin grote kanttekeningen worden geplaatst bij het geschrift ‘Een gemeenschappelijk Woord’. In een stuk ‘De PKN en het gesprek met de Islam‘ hebben enkele PKN’ers al hun waardering, maar vooral hun twijfels en kritiek op een rij gezet. Een ongekende eensgezindheid waarin een ondertekenaar als Nico ter Linden gezellig bij Jan van der Graaf in het rijtje staat. Hoewel zij heel naïef zijn in hun hoop dat er geen discussie over hun stuk zal komen – in deze tijd van internet en beladen verhoudingen tussen jodendom, islam en christendom en met allemaal ondertekenaars! – dragen zij ook waardevolle zaken aan. Maar naast hun gematigde toon klinken er ook schelle klanken en dat vraagt om een tegengeluid. Zij willen met hun stuk iets bijdragen aan de bespreking van ‘Een gemeenschappelijk Woord’, maar er zijn volgens mij nog meer bijdragen aan die bespreking nodig!

Ik wil me daarbij concentreren op de vraag van de prominente PKN’ers die vinden dat het niet vanzelf spreekt dat God en Allah dezelfde zijn. Voor veel andere critici is dat al geen vraag meer, want zij noemen Allah gerust een ‘afgod’ en de Islam ‘duivels’.

 ‘Een gemeenschappelijk Woord’

‘A Common Word’ (een gemeenschappelijk Woord) is in 2007 geschreven door een unieke groep van zeer diverse moslimleiders. Het is  bedoeld als een verzoenende brief en aanzet tot gesprek naar aanleiding van de uitspraken van paus Benedictus XVI over Mohammed op 13 september 2006 aan de Universiteit van Regensburg. Die uitspraken leidden vanwege een eenzijdige uitleg tot veel heisa in een aantal moslimlanden. Deze uitgestoken hand van prominente moslimleiders werd door vele kerken en groepen gegrepen. Van de paus, de aartsbisschop van de Anglicaanse Kerk, de Wereldraad van Kerken, de World Alliance of Reformed Christians, Baptist World Alliance, prominente politici en theologen tot aan evangelikale christenen uit Amerika.  Op de website van ‘A Common Word’ zijn lange lijsten te vinden met de reacties uit de christelijke en zelfs enkele uit de Joodse wereld.

Ik vind het een zeer hoopvol initiatief van de moslims dat zij een dergelijk stuk hebben geschreven. Ik vind het uniek en een echt teken van verzoening dat zij daarin vele teksten uit de christelijke bijbel aanhalen. En ik waardeer het zeer van mijn Protestantse Kerk dat ze daar aandacht aan besteden, ook al is het een beetje aan de late kant.

De critici

Helaas zijn er mensen die deze uitgestoken hand willen weigeren of eerst opheldering over veel zaken willen, voordat ze een uitgestoken hand accepteren. Onder de critici bevinden zich aan de ene kant de ‘prominente PKN’ers’, die een gematigde toon hanteren, en aan de andere kant mensen met extreme standpunten zoals verwoord in vele reactie op internetsites als die van het Nederlands Dagblad. Ik vraag me bij die laatste reacties ten zeerste af of iedereen wel ‘Een gemeenschappelijk Woord’, alsmede de wereldwijde respons daarop, gelezen heeft? Ik vermoed dat zij iets beoordelen en veroordelen wat ze niet gelezen hebben.

De critici hebben ook wel gelijk! Ze hebben bijvoorbeeld gelijk wanneer ze zeggen dat sommige moslimlanden bitter weinig vrijheid geven aan christenen, bekeerlingen uit de Islam en andersgelovigen. Ze hebben ook gelijk dat een aantal moslimleiders het stuk ondertekend heeft, terwijl ze in landen wonen waar geen vrijheid is. Het stuk van de PKN’ers noemt dat subtiel, maar duidelijk “niet volledig geloofwaardig”.

Maar die ongeloofwaardigheid slaat evengoed terug op de opstellers en ondertekenaars van ‘De PKN en het gesprek met de Islam’. Maken zij zich dan ook druk om de positie van bekeerde joden in Israël en Palestijnse medechristenen ? Hebben zij zich ook zo druk gemaakt over Guantanomo Bay waar het christelijke Amerika van Bush moslims gruwelijk martelde en gevangen hield zonder bewijzen? Uitgesproken christenen als George W. Bush lieten Guantanamo niet alleen gebeuren, maar gaven zelfs de bevelen daartoe. De gruwelijkheden vonden juist plaats in de tijd dat ‘Een gemeenschappelijk Woord’ geschreven werd.

Daarnaast wordt de Islam in westerse landen wel degelijk gehaat (Wilders  c.s.), de moslims beperkt in hun geloof (verbod op hoofddoeken en boerkini’s) en wordt beledigd wat zij voor zeer heilig houden (cartoons over Mohammed). Dan komen wij in de ogen van moslims toch ook bijzonder ongeloofwaardig over?

En toch steken zij hun hand uit! Het is zeer jammer en schokkend dat de opstellers en ondertekenaars van ‘De PKN en het gesprek met de Islam’ zich van deze eigen ongeloofwaardigheid niet bewust waren of er in ieder geval geen aandacht aan besteed hebben.

Maar zelfs als wij ons alleen concentreren op de slechte behandeling van christenen in veel moslimlanden, wat is dan de beste aanpak? Ik ken het werk van een stichting als Open Doors goed en sta volkomen achter hun ondersteuning van vervolgde christenen in islamitische landen. Maar de vraag is of het zinvol is om het stuk van de moslimleiders links te laten liggen, het gesprek met ze te mijden of er zo kritisch mee om te gaan als de prominente PKN’ers doen. Gelukkig doen de prominente PKN’ers niet mee met vele mensen die die reageerden op het ND-artikel en een voorkeur leken te hebben voor strijd boven gesprek, vijanddenken boven vijanden liefhebben en kruistochten boven samenleven.

Allah en God dezelfde?

Toch stellen ook de prominente PKN’ers dat het spreken over een gemeenschappelijk grond vertroebelend werkt en dat het “voor hen niet vanzelf spreekt” dat het over dezelfde God gaat. Het klinkt alsof zij heel open het gesprek in willen gaan, maar zij gaan even goed van veel aannamen en vooronderstellingen uit als degenen die zij tussen de regels door bekritiseren! Ik hoop dat hieronder duidelijk te maken.

Ik vind het erg  jammer dat zoveel critici twijfels hebben of Allah en God dezelfde zijn of het zelfs ronduit verwerpen. Ik heb ook wel de boeken gelezen die uitleggen dat er grote verschillen zijn en dat zij onmogelijk dezelfde God kunnen zijn. En het is zeer begrijpelijk dat mensen de grote verschillen in ideeën over de Allerhoogste interpreteren alsof het om twee verschillende goden gaat.

Maar ik ken ook uitspraken van de grote zendingsman en joodse christen Martin Goldsmith, die zeer goed op de hoogte is van het leven en geloof van moslims en van bekeerde moslims en die in zijn boek ‘Islam and Christian Witness’ (1987) duidelijk aangeeft dat Allah en God dezelfde zijn.

Of neem een voorbeeld uit de zendingswetenschap. Don Richardson vertelt in zijn belangwekkende boek ‘Eternity in Their Hearts’ (Regal, 1984) onder andere over de Inca’s die Inti als zonnegod aanbaden. Maar toen de koning Pachacuti bedacht dat de zonnegod door wolken en de nacht belemmerd kon worden, kwam hij tot het besef dat er een Hogere God moest zijn. Zo kwam hij tot geloof in Viracocha, de allerhoogste, schepper-God. Mijn vraag aan mensen die Allah en God niet als dezelfde God willen zien: Wat zou u tegen koning Pachacuti zeggen? Dat zijn Schepper-God, de Allerhoogste niet de Schepper God, de Allerhoogste is? Maar hoe kunnen er twee Scheppers en twee Allerhoogsten zijn? Volkomen onmogelijk!

Hoe spreekt de bijbel hierover?

Een doordenking van bijbelse gegevens levert ook interessante en waardevolle gezichtspunten op. Wat moeten de critici bijvoorbeeld met de priester van de Allerhoogste God, Melchizedek, uit Genesis 14? Hoe kwam hij aan zijn kennis over God en waarom zou het dezelfde God als die van Abraham zijn?

Wat doen de critici met Daniël 3:26-28 waar de heidense koning Nebukadnezar tegen de vrienden van Daniël zegt dat zij de Allerhoogste God dienen. Je kunt moeilijk zeggen dat hij op dat moment weet wie de Allerhoogste God van Daniël c.s. is. Heeft Nebukadnezar het dan over dezelfde of een andere G/god?  

En wanneer Paulus op de Areopagus (Handelingen 17) als uitgangspunt voor zijn verkondiging de “onbekende god” neemt, start ook hij vanuit de cultuur en de woorden van de “heidenen”. Hij zegt dat die onbekende god de enige ware God is, maar niet dat die heidense god helemaal niks met God te maken heeft. Paulus haalt daar zelfs de gedachten van een heidense dichter over hun G/god aan om uit te leggen wie en wat de God is die hij verkondigt!

Ons woord ‘God’

De redeneringen van mensen die de woorden God en Allah strikt gescheiden willen houden, wordt helemaal onzinnig als je een keer na gaat denken waar ons woord ‘God’ vandaan komt. Zoals de internet encyclopedie Wikipedia stelt: “In etymologisch opzicht is het woord God naar alle waarschijnlijkheid terug te voeren op het Indo-Europese ghu-tó (= het aangeroepene). Ook wordt het wel in verband gebracht met een werkwoord dat gieten of offeren betekende. Er is mogelijk ook een parallel met het Oud-Perzische woord ‘Khoda’ (‘God’); van belang is ook de achtergrond in het Sanskriet: het woord ‘hu’ betekent (onder meer) ‘aanroepen’.”

Als God en Allah verschillen dan verschilt ‘God’ ook met de bijbelse Adonai! En hoe konden de schrijvers van het nieuwe testament ooit de aanduiding Theos voor God gebruiken? Dat stamde toch uit de heidense wereld? Je zou je dan ook af kunnen vragen of Nederlandse christenen het wel over de echte God hebben als zij het woord ‘God’ gebruiken! Dan is Allah – uit hetzelfde taalveld als Elohiem of El Elyon – misschien veel beter! Dan kunnen de critici beter alle christenen oproepen om het woord ‘Allah’ voor YHWH te gebruiken, dan het heidense woord ‘God’ !

A = A, wat je ook van A vindt

Dr. Antonie Vos heeft over deze discussie een zeer degelijke bijdrage geschreven in het juweeltje “De Godsleer en de huidige Westeuropese cultuur” (Kok, 1987). In zijn bijdrage aan die bundel gaat Vos diepgaand in op de vraag: “Is Allah identiek met de Vader van Jezus Christus?” Hij stelt duidelijk: “Als er twee verschillende beschrijvingen van a gegeven worden, verschilt a nog niet van a. De ene christen of theoloog verschilt van de ander in zijn visie op God, maar daarmee vereren zij nog niet twee goden…”

Als je volhoudt dat moslims vanwege hun andere ideeën het onmogelijk over dezelfde God kunnen hebben, of daar vraagtekens bij zet, dan kun je net zo goed zeggen dat Gereformeerde gemeenten ook een heel andere God hebben dan evangelischen, Jehovah’s getuigen, Vrijgemaakten of een gemiddelde PKN’er! Hun beelden van God verschillen even sterk van elkaar als God van Allah verschilt. En zij baseren zich ook nog eens allemaal op de bijbelse God…! Maar zijn dat allemaal andere goden of spreken zij toch op verschillende manieren over dezelfde God?

Ik kan niet anders dan vaststellen dat het wel begrijpelijk, maar ook onzinnig is om je af te vragen of Allah, de Allerhoogste, wel gelijk is aan ‘God’, de Allerhoogste. En de logica van hen die hier heel stellig in zijn, ontgaat me volkomen. Het is in het zendingswerk en bijbelvertaalwerk een volslagen onbruikbare gedachte en het bevordert geen enkel doel dan het halen van eigen gelijk en het stimuleren van vijanddenken. Het is dan veel beter om uit te gaan van een gemeenschappelijk geloof in één Allerhoogste, de Eeuwige, de Schepper.

De PKN op een heilzame weg

Het gaat er dus om wat je over de Allerhoogste zegt en daar zijn de meningen over verdeeld. Laten we dan een gesprek aangaan over Adonai/God/Allah/Viracocha – de Eeuwige, Schepper en Allerhoogste. Laten we spreken over wat de Allerhoogste voor ons betekent en waarom wij er anders over denken, hoe wij samen op kunnen trekken vanuit naastenliefde en respect, precies wat ‘Een gemeenschappelijk Woord’ voorstelt!

En als dan na lange tijd de lucht wat begint te klaren van duizend jaar vijandschap, als er geluisterd wordt in plaats van geponeerd,  gesproken in plaats van gestreden, dan kunnen we een basis van vertrouwen opbouwen waarin andere enorme problemen aangekaart worden, zoals de behandeling van christenen door moslims, de plaats van Israël en de verachting van de islam door veel westerlingen.

Aan mijn Protestantse Kerk in Nederland zou ik dus willen vragen dat ze zich niet alleen laten leiden door de  critici, maar zich zullen concentreren op de eerste stap die ‘Een gemeenschappelijke Woord’ zet. Want het is een bijzondere, eerste stap. Als  een baby haar eerste stapje zet, ga je ook niet praten over conditietraining, joggen en hardloopwedstrijden. Laten we gewoon blij zijn met deze eerste stap en zo reageren!

Met de opstellers van ‘De PKN en het gesprek met de Islam’ kunnen we dan “zoeken naar een waardige en heilzame manier om samen de wereld te bewonen”. Maar daar zou ik dan nog aan toevoegen: “…en ons samen open te stellen voor de Schepper, de Allerhoogste, de Eeuwige!”

~~~~~~~~~~~~

Meer lezen?

• Een kritische brief van Koert van Bekkum, adjunct hoofdredacteur van het ND over het stuk van de PKN prominenten.
• Dubbele agenda in gesprek met moslims van missionair predikant Marten de Vries die veel met moslims werkt.
• Christenen zijn geen broeders van de islam van de oude kopman van de Gereformeerde Bond in de Hervormde Kerk, dr. van de Graaff.
• Een reactie van ds. A.H. van Veluw op verschil en overeenkomst tussen God en Allah: God en Allah, naam en titel
• Het weerwoord van de Vrijgemaakte ds. Bas Luiten op mijn ND-stuk.
• Het boeiende engelstalige Wikipedia artikel over Names of God, waaronder verschillende namen voor de ‘christelijke God’ in allerlei talen en culturen, bijvoorbeeld ‘Shangdi’ in de standaard Mandarijnse (Chinese) bijbel.

Michael Jackson is overleden. Iemand die ik van mijn eerste popdagen af ken, veelvuldig heb beluisterd en bekeken, dansjes heb nagedaan, is plotseling gestorven. Schokkend en triest voor zijn familie en daarnaast voor miljoenen fans wereldwijd. Zijn dans, muziek en historische videoclips blijven bewaard. Van dat laatste is ‘Thriller’ natuurlijk fenomenaal, maar hij heeft zoveel bijzondere clips gemaakt. Ik denk dat één nummer en video, meer nog dan de anderen, iets over Michael Jackson zegt. En daarin hoor ik zijn stem klinken – op meerdere manieren.

tekst

What about sunrise? What about rain? What about all the things that you said we were to gain? What about killing fields? Is there a time? What about all the things that you said was yours and mine…? Did you ever stop to notice all the blood we’ve shed before? Did you ever stop to notice this crying earth, this weeping shore?

What have we done to the world? Look what we’ve done! What about all the peace that you pledge your only son…? What about flowering fields? Is there a time? What about all the dreams that you said was yours and mine…? Did you ever stop to notice all the children dead from war? Did you ever stop to notice this crying earth, this weeping shore?

I used to dream. I used to glance beyond the stars. Now I don’t know where we are, although I know we’ve drifted far…

In the background: What about us?
Hey, what about yesterday? The heavens are falling down, I can’t even breathe! What about Africans? … What about nature’s worth? It’s our planet’s womb! What about animals? We’ve turned kingdoms to dust! What about elephants? Have we lost their trust?  What about crying whales? We’re ravaging the seas! What about forest trails? Burnt despite our pleas! What about the holy land? Torn apart by creed? What about the common man? Can’t we set him free? What about children dying? Can’t you hear them cry? Where did we go wrong? Someone tell me why! …  What about death again? Do we give a damn?

Geloofde Michael Jackson in sprookjes?

De ingang tot zijn landgoed Neverland. De naam is afkomstig uit het verhaal van Peter Pan.

Is deze videoclip niet te sentimenteel, te emotioneel, te naïef? Alles (nou ja, bijna alles) komt weer goed: gekapte bomen gaan weer rechtop staan, vervuiling keert terug in de schoorstenen van fabrieken, een tank en soldaten worden weggeblazen door de wind en zelfs iemand die doodgeschoten is, opent weer zijn ogen !

Is dat niet onrealistisch? Is deze clip een verlengstuk van de sprookjeswereld die Michael Jackson voor zichzelf geschapen had? Hij heeft vaak idealistische muziek geschreven: We Are The World, Black and White, Heal the World, Man in the Mirror, Beat It, They Don’t Really Care About Us, etc. Zijn die idealistische clips niet stuk voor stuk exponenten van een Amerikaanse cultuur die een voorkeur heeft voor ‘happy endings’ en alles-komt-eens-goed-toekomstdromen? 

Misschien, misschien niet.

Wat gebeurt er eigenlijk in deze clip?

Het probleem is niet dat de slechte zaken in deze clip verzwegen worden. De tekst van het lied gaat zelfs niet verder dan het stellen van vragen over wat er fout gaat. En de clip confronteert ons keihard met de dingen die verkeerd gaan in onze wereld. Er worden daarvoor emotionele – aangrijpende – beelden gebruikt: de dode olifant met een dood kleintje ernaast, de vader die in de resten van een kapot huis het fietsje van zijn dochtertje ziet en zich goede tijden herinnert (Kosovo? dat speelde toen toch?). We zien het zoals het is — daar ligt het probleem niet. Het probleem is dat het in de clip zo wonderlijk goed komt – dat er een happy ending is.

Maar wacht eens even – hebben de Amerikanen wel een patent op happy endings? Hebben we niet allemaal een voorkeur voor een het-komt-eens-goed  verhaal ? Als ik zie hoeveel mensen in reacties op YouTube zeggen dat Michael Jackson het nu beter heeft – en dat zijn mensen uit allerlei delen van de wereld – dan is er een algemeen menselijke hoop dat het eens beter zal worden. Als die betere wereld hier niet is, dan wel in een volgend leven. Dromen we niet allemaal van die betere wereld waar deze clip ons op wijst?

In 1999 ontving Michael Jackson een Lifetime Achievement Award uit handen van Nelson Mandela.

Wat ik juist in de clip heel opvallend vind, is dat het anders wordt zodra Michael Jackson – en met hem vele achtergrond stemmen - vragen gaan stellen. Dan komt er verandering! Dan gaat de wind over de aarde waaien en blaast alles goed.

Verhalen uit de bijbel spreken ook over de wind als een symbool van de heilige Geest van God. Die Geest vernieuwt de aarde en zal eens alles weer heel maken. Sluit deze clip bij die bijbelse beeldspraak aan?

Dit is wat er volgens mij in deze clip gebeurt: 

Als we vragen gaan stellen, als we gaan beseffen dat het zo niet verder kan, als we ons gaan voorstellen dat het anders kan, dan… dan begint er iets te veranderen. Toch?

Oordeel, spot en beschuldigingen

Er klinken ook andere stemmen dan de stem van de ‘Koning van de pop’. Sommige stemmen roepen: pedofilie! Sommige stemmen spotten om de veranderingen aan zijn uiterlijk, aan zijn levensstijl en excentriek gedrag. Voor de rechter is hij vrijgesproken van de aanklachten en degene die hem beschuldigden hebben bekend dat het hen om het geld te doen was. (Zie hier voor meer info). Ook op YouTube zijn er mensen die na zijn dood nog van alles over hem moeten zeggen:

To hell with Michael Jackson! He was a sick-minded child molester who fell deep in to depression and dependency on heavy pharmaceuticals because he could no longer live or cope with the amount of times he slept naked with little children. Creating the moonwalk does NOT provide justification for child molestation, sorry.

In Maleisië, in de schaduw van de Petronas Towers, vult het overlijdensbericht van Michael Jackson de voorpagina.

Is dit provocerend bedoeld? Gebrek aan aandacht? Uit frustratie? Zelf slachtoffer geweest? Wie zal het zeggen? Maar waarom toch zo’n hard oordeel als je hem – naar alle waarschijnlijkheid – absoluut niet kende? Zoveel mensen wisten van alles over hem te vertellen: hoe gek hij was, hoe hij zich continu liet ‘verbouwen’ en vooral waarom hij dat deed. Als hij uitlegde dat hij een ziekte had, geloofden ze dat vervolgens ook niet. Maar wie weet er echt wat hij had en wat zijn motieven waren? De keer dat hij z’n baby over een balkon laat bungelen is natuurlijk onverantwoord, maar zijn alle mensen dan zelf zo verantwoord bezig dat ze een oordeel over hem kunnen vellen? Hij strooide met geld, maar welke snel rijk geworden miljonairs kennen niet problemen om goed met geld om te gaan?

Waarom moeten we toch zo over andere mensen oordelen? Michael Jackson was geen heilige, maar veel van zijn goede werk voor kinderen wereldwijd is nooit zo onder de aandacht gekomen. En blijkbaar heeft hij miljoenen geïnspireerd. Als je naar de reacties bij zijn clips op YouTube kijkt, is er een continue stroom van dankbetuigingen van mensen wereldwijd. Elke seconde reageert er wel iemand op één van zijn clips en dat gaat al dagen zo door.

De meeste critische stemmen zijn nu verstomd. Hij was ook maar een mens, blijkt wel. Net zo afhankelijk van medicijnen als de meeste Westerlingen en net zo sterfelijk als iedereen.

De stem van Michael Jackson

Ik heb nu genoeg aan zijn stem – die stem klinkt in zijn muziek, in zijn teksten, in zijn videoclips. Die stem klinkt ook nog op een andere manier – namelijk in een sentimenteel, naïef nummer als ‘Earth song’ dat mij toch tot denken en actie aanzet.

Zoals iemand op YouTube bij ‘Earth Song’ als reactie plaatste:

RIP MJ. We will change.

Die persoon heeft blijkbaar ook Michael Jackson’s stem gehoord.

Delen zijn overgenomen van mijn muziekblog ‘Muziek met Pit’.

“I would love to have the faith that it took place in seven days, but … I have thoughts and that can really fuck up the faith thing – just ask any catholic priest.”

Op 26 juli 2008 las ik dat Obama bij de Klaagmuur een gebed had achtergelaten. Voor veel Joden is de Klaagmuur bij uitstek de plaats om tot God te bidden, maar ook andersgelovigen storten hier hun hart uit. Al eeuwen lang worden gebeden opgeschreven en de briefjes in kiertjes en scheuren van de Klaagmuur geplaatst. Bij zijn bezoek aan Jeruzalem heeft Obama zich bij deze praktijk aangesloten.

Normaal blijft het gebed privé, maar een orthodox-joodse seminariestudent zou het gebedsbriefje van Obama gepakt hebben en aan de Israelische krant Maariv gegeven hebben. De krant heeft het vervolgens gepubliceerd. Rabbi Shmuel Rabinowitz, opzichter van de Klaagmuur of Westelijke Muur vond het een schande dat Obama’s gebedspapiertje of welk gebed dan ook weggehaald en bekeken is. 

“It damages the personal, deep part of every one of us that we keep to ourselves,” the rabbi told Army Radio. “The note placed between the stones of the Western Wall are between a person and his maker. It is forbidden to read them or make use of them.”

En hoewel ik het met de rabbi eens ben dat de privé gebeden van Obama en alle andere bidders aan de Klaagmuur ook privé moet blijven, ben ik stiekem toch blij dat Obama’s (vermoedelijk) gebed bekend is geworden. Een diepe nieuwsgierigheid naar zijn omgang met het geloof doet mij de privé overwegingen overwinnen. Ik ben ook niet veel beter dan de Privé lezers op dit gebied…

Het is dus niet helemaal zeker dat dit gebed ook inderdaad afkomstig is van Obama. Het ‘King David’ hotel klopt, maar ik weet niet of iemand het handschrift heeft gecontroleerd. De meeste journalisten spreken erover alsof het inderdaad van Obama afkomstig is. De Los Angeles Times kopte zelfs: Barack Obama’s prayer at Western Wall intercepted en route to God ! De schrijver vond trouwens dat het privé moest blijven.

Hoe dan ook, als ik het gebed van ‘Obama’ lees ben ik onder de indruk. Op hotelpapier zijn een paar zinnen geschreven. Zinnen die spreken van liefde, zorg, wijsheid, nederigheid en geloof. Een mooi gebed en zeker een mooi gebed voor een president.

Wat zou ik eigenlijk bij zo’n gelegenheid in een paar zinnen bidden?

Zie ook mijn andere posts over Obama en geloof, te vinden door in de rechterkolom bij ‘Code woorden’ Obama aan te klikken.